Fotoblog | hermanpeet.nl

Kaboem!

dec 312011

Ik had er wel van gehoord maar het nog nooit gezien: carbidschieten.
Vandaag hoorde ik de hele dag met grote regelmaat een serie van 6 harde knallen, na enkele seconden gevolgd door een nog hardere knal.
De klappen waren te hard voor gewoon vuurwerk, en de regelmaat was daar ook niet mee te rijmen.

Mijn nieuwsgierigheid won het van mijn tegenzin tegen het druilerige weer. Deze jongens met hun batterij Carbid kanonnen waren niet moeilijk te vinden, het geluid wees de weg. Als je er vlak bij staat zijn de klappen erg hard, je broekspijpen gaan er van fladderen.

Bij het maken van zo’n foto moet je wat geluk hebben. De belichting is wel in te stellen, maar als je op de ontspanknop drukt om het afgaan van een kanon vast te leggen ben je altijd te laat of te vroeg. Ik heb de Leica dus op “continu” gezet, maar dat is nou niet bepaald het sterkste punt van een M9. Met maximaal 2 opnamen per seconde moet je geluk hebben wil je het “vuren” van zo’n bus vast kunnen leggen. Ik had geluk, erg veel geluk. Ik heb twee keer met de camera op “snelvuur” het ontsteken van de bussen gevolgd, en daar zat onderstaande voltreffer tussen.

Herfstig Haantjebak

Fotoblog 2 reacties »

okt 29

participate

2011

De herfst zet momenteel bijna dagelijks mijn achtertuin in vuur en vlam, als het zonnetje even tussen de wolken door breekt krijgen de bossen een schitterende gloed.
De afgelopen dagen heb ik mijn camera een paar keer uitgelaten in de omgeving, bij het Haantjebak meertje in de Emmerdennen.
Een beeld zegt meer dan 1000 woorden…..

Mantingerzand -4-

Fotoblog Geen reacties »

sep 292011

Een zonsopgang op het Mantingerzand met ochtendmist stond nog steeds op mijn verlanglijstje.
Afgelopen zaterdag was het zover. De meteorologen voorspelden eerst mist en daarna een stralende dag, het zou een heldere nacht worden en wolkenvelden waren de avond ervoor nergens te bekennen.
Om half acht zou de zon boven de horizon staan, dus stond ik om zeven uur op de hei. Eigenlijk nog iets aan de late kant, de lucht was toen al schitterend gekleurd.
Het was een fenomenaal schouwspel. De jeneverbesstruiken gehuld in flarden mist, en een diffuus licht dat in een kwartiertje van paars via oranje naar warm geel daglicht verschoof.
Ik maakte in een uurtje tijd 120 foto’s, na selectie bleven er tien over, hieronder staan er daarvan drie.

podcast

Zwart-wit

Fotoblog Geen reacties »

aug 272011service

In mijn ervaring vraagt zwart-wit fotografie een iets andere manier van kijken. Je gaat op zoek naar situaties waar lijnen, contrasten, structuren en patronen het beeld bepalen, waarin kleur niet de hoofdrol speelt. Sommige beelden worden sterker in zwart-wit.

Toen ik begon met fotografie was de keus welke film je ging gebruiken eenvoudig. Het kleurenprocedé was te veeleisend om films zelf te kunnen ontwikkelen en afdrukken, dus werkte ik meestal in zwart-wit. Mijn favoriete films waren Ilford FP-4 en Kodak TRI-X. Ik ontwikkelde de films in Rodinal of Microphen. Afhankelijk van de opname, het resultaat van het ontwikkelen en het beeld dat ik voor ogen had koos ik het papier voor de afdruk.
FP-4 was mijn favoriete zwart-wit film door de fijne korrel, de contourscherpte en de vergevingsgezindheid bij het belichten. Als er wat minder licht was greep ik naar de Kodak TRI-X film. Deze film heeft naast een hogere lichtgevoeligheid van huis uit iets meer contrast en een grovere korrel.

In dit digitale tijdperk kun je deze films prima nabootsen met software. In mijn workflow gebruik ik DxO Optics Professional om mijn foto’s te “ontwikkelen”. Voor dit programma is er ook een filmpack waarmee je de weergave van allerlei film types, waaronder de klassiekers FP-4 en TRI-X, kan reproduceren. Bij DxO lab heeft men een groot aantal films gekarakteriseerd op allerlei aspecten, zoals spectrale gevoeligheid, contourscherpte en korrel, wat resulteerde in een natuurgetrouwe simulatie van de betreffende film.

Hieronder staan twee opnamen die ik onlangs met mijn G11 maakte en die ik met het filmpack van DxO Optics Professional omzette naar de weergave zoals een TRI-X film het beeld gevangen zou hebben.
De eerste foto is een deel van het gebouw van de Rabo-bank in Emmen. De tweede opname is van het restaurant “de Kamer“, een oude Saksische boerderij in het hart van Emmen.

Zonnedauw

Fotoblog 2 reacties »

jul

partner

122011

Zonnedauw is in Nederland een beschermde plant. Maar er zijn toch enkele gebieden waar de plant veel voorkomt, zoals in het Bargerveen. Er staan daar meerdere soorten. Vanavond fotografeerde ik de ~~lange~~ kleine zonnedauw met tegenlicht, tijdens het laatste uurtje van de dag als de zon lekker laag staat. In mijn hoofd hadden zich beelden gevormd van de fonkelende lichtvlekken die je dan kan verwachten als de zon door de “dauwdruppels” van de plant schijnt.
Het viel nog niet mee. Deze plant houdt van natte voeten, ze staat bij voorkeur in levend hoogveen. In de meerstallen van het Bargerveen vinden ze een ideale biotoop, op sommige plaatsen staan er heel veel. Maar dat terrein is erg nat, daar ga je niet plat op je buik liggen om een mooi beeld te maken, tenzij je over een paar honderd jaar in het Drents museum als veenlijk-met-camera wil figureren.
Ik ben daarom gehurkt aan de rand van de nattigheid gaan zitten, op een plek waar die planten in de buurt van het droge staan, de camera met mijn lange armen ver voor me laag boven het veen houdend, op het gevoel mikken, wachten op het autofocus-piepje en dan knallen maar. Je kan dan niet door de zoeker kijken om te zien of de compositie klopt en of de camera op het goede punt scherpstelt, maar met wat geluk zit er wel iets bruikbaars tussen.
Ik kwam thuis met meer dan 100 foto’s. Na drie selectierondes heb ik er 10 overgehouden waar ik niet uit kan kiezen. Een paar van de mooiste staan hieronder.

Overigens is alles relatief. Als je deze foto’s ziet is het een mooi plantje, je kan er fraaie beelden van maken. Maar als je insect bent ziet de wereld er heel anders uit, zoals dit filmpje laat zien.

Zomer

Fotoblog Geen reacties »

jun 22

participate

2011

Ondanks dat het niet aan het weer te zien was beleefden we vandaag de eerste zomerdag. Ik wilde de laatste uurtjes licht van deze langste dag benutten om wat wilde planten op de foto te zetten. Het werden bijgaande kleine ratelaar, korenbloem-met-rustende-bij en klaproos.

Geotagging

Fotoblog Geen reacties »

mei 062011

Ik had vorige week plotseling een nieuwe mobiele telefoon nodig. Mijn vorige, een Nokia 6300, gaf het op nadat ik hem met drijfnatte handen had aangepakt toen ik gebeld werd en na dat gesprek op de lader aansloot. Elektronica en water gaan niet samen….

Ik zocht een recht-toe-recht-aan telefoon, en vond die in de opvolger van de 6300, de Nokia 6700 classic. Zoals gebruikelijk zit er van alles in, op en aan dat ik niet gebruik, maar dit model blijkt een GPS ontvanger aan boord te hebben, en dat is wel interessant. Niet zozeer voor navigatie, maar wel voor het opslaan van een tracklog, zodat ik dat kan gebruiken om mijn foto’s van een geotag te voorzien. Ik gebruik daar meestal een Garmin eTrex Vista voor, maar dat is weer een extra apparaat dat je mee moet nemen, van verse batterijen voorzien enz. De mobiele telefoon heb ik altijd bij me, dus het zou wel handig zijn als die de geotrack functie van de Garmin kon overnemen.

Het bleek allemaal wat minder triviaal dan ik dacht. Nokia levert via Ovi kaarten voor gebruik in de telefoon, en de applicatie die in de telefoon zit kent de optie “volgen starten”. In tegenstelling tot wat ik hoopte betekent dat “volgen starten” alleen dat de positie van de telefoon op de kaart wordt bijgewerkt, er wordt geen log bestand weggeschreven.

Na lang zoeken vond ik op internet de applicatie TrekBuddy die dat wel netjes doet. Weliswaar kan TrekBuddy niet met de Ovi kaarten van Nokia overweg, maar dat is in dit geval geen probleem. Ik wil immers alleen een tracklog hebben, als ik wil navigeren tijdens een tocht door onbekend terrein neem ik alsnog de Garmin mee, die is daar met zijn topografische kaart veel beter voor geschikt. Overigens zou dat navigeren met TrekBuddy ook moeten kunnen, maar dan moet je zelf kaarten prepareren.

Het enige probleem dat ik in de praktijk tegen kom is dat TrekBuddy de zomertijd van de telefoon niet overneemt. Als je in de telefoon instelt dat je in tijdzone GMT+1 zit en dat de zomertijd +1 uur is zouden de trackpunten netjes GMT aan moeten geven. Ze wijken echter één uur af. Dat is vervelend omdat zo de tijd waarop een foto gemaakt is niet in verband gebracht kan worden met de positie waarop je op dat moment was. Het is een bekende bug in de telefoon, die nog niet opgelost is. Ik werk er omheen door in de telefoon GMT+2 in te stellen en geen zomertijd. Bij de overgang naar wintertijd maak ik daar weer GMT+1 van.

Een ander fenomeen waar ik kennis mee maakte is dat deze telefoon gebaseerd is op het S40 platform. Dat betekent o.a. dat het apparaat geen echte multi-tasking kent. Gevolg daarvan is dat je niet kan bellen als TrekBuddy (of welke applicatie dan ook) bezig is. Gelukkig kan je dan wel gebeld worden en een gesprek voeren.

Bollen in de polder

Fotoblog 1 reactie »

aprpodcast 262011

Drie weken per jaar staat de Noordoostpolder in het teken van de bloembollen. Een bewegwijzerde autoroute van 100 km voert langs 1000 hectare bloeiende tulpen. Hoezo Lisse en Keukenhof?
Tweede Paasdag hebben we die route gereden, onderweg uiteraard een paar keer gestopt om foto’s te maken. Het is niet eenvoudig om een oorspronkelijke foto te maken van iets dat al zo vaak gefotografeerd is, alles is al een keer gedaan.
Hieronder staan drie plaatjes die mijn toets der kritiek wel konden doorstaan.

service

Bargerveen

Fotoblog Geen reacties »

apr 10

partner

2011

De afgelopen dagen ben ik een paar keer naar het Bargerveen geweest om daar een zonsondergang vast te leggen. De laatste keer dat ik er was kreeg de lucht nadat de zon verdwenen was de meest fantastische kleuren. De foto’s spreken wel voor zich denk ik.

Roofvogels

Fotoblog 1 reactie »

mrt 082011

participate

Afgelopen zondag ben ik naar een roofvogel fotografie middag geweest. Het was een verjaardagscadeau van vorig jaar dat ik een tijdje bewaard had.
Het was schitterend weer, de eerste zonovergoten dag van dit jaar. De sessie was in de middag van één uur tot een uur of vijf. Hoewel de zon in deze tijd van het jaar nog niet erg hoog staat was het licht in het begin toch al wat aan de harde kant, en dat zie je terug in de eerste twee portretten. De laatste foto die ik hier laat zien werd later op de middag geschoten en dat zie je meteen aan de kleur van het licht en de schaduwen.